อ.อ. พราหมณ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 21 / 45

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៩១ ตนเองว่า “ข้าแต่ท่านพระโคดมผู้เจริญ ข้าพเจ้ามีความเห็นว่า สัตว์ที่เกิดมาแล้ว ที่ชื่อว่าผู้ไม่หวาดกลัวไม่สะดุ้งต่อความตาย นั้นไม่มีในโลกนี้ แล้วพระองค์มีความเ

ในบทสนทนานี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าแสดงถึงความแตกต่างระหว่างสัตว์ที่กลัวตายและไม่กลัวตาย ผู้ที่กลัวมักไม่มีเป้าหมายในชีวิตและยึดมั่นในรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ซึ่งทำให้มีความกังวลเมื่อใกล้ตาย ในขณะที่บาง

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ๕๓ เวลาใกล้ตายจึงเกิดความวิตกกังวลว่าตัวเราเมื่อยังสดใสแข็งแรง ก็ไม่สนใจศึกษาหลักธรรมให้เข้าใจ ซึ่งบัดนี้หมดโอกาสเสียแล้ว ความสงสัยมืดมนในใจยังมีอยู่มาก อีกทั้ง

เมื่อใกล้ตาย มีความวิตกกังวลเกี่ยวกับชีวิตซึ่งเป็นเรื่องธรรมดา แต่ผู้ที่ไม่กลัวความตายจะมีความเข้าใจในธรรมะและเห็นคุณค่าในชีวิต จึงไม่หวาดหวั่น อีกทั้งยังหมั่นสร้างคุณงามความดีและปฏิบัติธรรมอย่างสม่ำเ

ธรรมะเพื่อประช ผู้กลัวตาย และไม่กลัวตาย ៩៤ คนอีกพวกหนึ่ง เห็นชีวิตเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็น อนัตตา จึงพากเพียร ทำความดีทั้งทางกาย วาจา และใจ ตั้งแต่ปฐมวัย พิจารณาเห็นความตายอยู่ทุกอิริยาบถ ด้วยก

ในบทความนี้พูดถึงวิธีที่คนบางกลุ่มมองชีวิตว่าเป็นสิ่งไม่เที่ยงและพยายามทำความดีผ่านกาย วาจา และใจ โดยมีการเจริญมรณานุสติอย่างสม่ำเสมอ เพื่อไม่ให้เกิดความกลัวต่อความตาย พราหมณ์ชานุโสณีได้รับพระธรรมเทศน

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ១០៩ มาให้ เขาย่อมประสบแต่ความสุขความเจริญรุ่งเรืองสถานเดียว ไม่มีตกต่ำ จะเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ ตลอดจนมรรคผลนิพพาน ฉะนั้นให้พวกเราทุกคนตั้งจ

เนื้อหาพูดถึงการตั้งจิตไว้ให้ถูกต้องเพื่อประสบความสุขและเจริญรุ่งเรือง รวมถึงการเล่าเรื่องของพราหมณ์ที่ไม่มีศรัทธาและพราหมณีผู้มีศรัทธา การกำจัดกิเลสและการหาความสงบทางจิตใจผ่านความศรัทธาในพระพุทธ พระธ

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ๑๑๑ ระลึกถึงพระบรมศาสดาด้วยการทำอัญชลีไว้เหนือเศียรน้อมไป ทางพระเวฬุวัน พลางเปล่งอุทานขึ้น ๓ ครั้งว่า “นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส” ในขณะที่พราหมณ์บางพวกกำลังบ

เนื้อหาเกี่ยวกับการน้อมระลึกถึงพระบรมศาสดาและการเกิดปัญหาธรรมะเมื่อพราหมณ์ฟังการอุทานเพื่อเคารพในพระอริยสงฆ์. มีการพูดคุยถึงการฆ่าที่จะนำความสุขมาให้และความเศร้าโศกที่เกิดจากการฆ่า. เนื้อหาเชื่อมโยงกั

ธรรมะเพื่อประช เรตั้งตนไว้ชอบ เมื่อพระบรมศาสดาจะทรงพยากรณ์ปัญหาแก่พราหมณ์ นั้น จึงตรัสว่า “บุคคลฆ่าความโกรธได้ ย่อมนอนเป็นสุข เมื่อ ฆ่าความโกรธได้แล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก พราหมณ์ พระอริยเจ้า ทั้งหลาย สรรเ

เรื่องราวเกี่ยวกับการฆ่าความโกรธจากคำสอนของพระบรมศาสดาที่ช่วยให้ผู้มีความโกรธหันมาบวชและพัฒนาจิตใจ จนกลายเป็นพระอรหันต์ การสอนให้ผู้คนหลีกเลี่ยงความโกรธและมีความสงบในจิตใจ และการไม่โกรธตอบเพื่อหลุดพ้น

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ๑๑๑ รู้ว่าผู้อื่นโกรธแล้วเป็นผู้มีสติสงบ ผู้นั้นย่อมเป็นผู้ประพฤติ ประโยชน์แก่ทั้งสองฝ่าย คือแก่ตนและแก่บุคคลอื่น” หลังจาก จบพระธรรมเทศนา เขารู้สึกเลื่อมใสในพระบรมศาสดา

บทความนี้กล่าวถึงการตั้งตนในความดีและการระงับอารมณ์ โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของอักโกสกภารทวาชพราหมณ์และน้องชายที่ได้บวชเป็นพระอรหันต์ และความสำคัญของพระรัตนตรัยภายใน เป็นที่พึ่งในทุกสถานการณ์ หากเราตั้ง

ธรรรเพื่อประชาช แรงบันดาลใจ(๑) ๑๗๓ ซึ่งมีผลดกน่าเสวยใกล้ประตูพระราชอุทยาน ทรงเก็บผลมะม่วง มาพวงหนึ่ง ฝ่ายข้าราชบริพาร ตั้งแต่เหล่าอำมาตย์ พราหมณ์และ คฤหบดี รวมไปถึงเหล่าราชบุรุษนางสนมกำนัล เห็นพระราชา

ในเรื่องนี้ พระราชาเสด็จไปที่พระราชอุทยานและเก็บผลมะม่วงที่สวยงาม แต่เมื่อข้าราชบริพารเก็บผลไปมากเกินไปจนต้นมะม่วงทรุดโทรม พระราชาทรงเห็นความเปลี่ยนแปลงนี้และจึงหยุดคิดถึงความหมายของการแบ่งปันและการดู

ธรรมะเพื่อประช รอดชีวิตเพราะ พหูสูต ๒๗๖ *เมื่อครั้งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา เสวยพระชาติ เป็นพราหมณ์ปุโรหิต ชื่อว่าเสนกบัณฑิต มีปัญญามาก อยู่ใน เมืองพาราณสี เสนกบัณฑิตเป็นผู้ฟังมาก ศึกษาเล่าเรียนมาก ไ

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในอดีตเป็นพราหมณ์ชื่อเสนกบัณฑิตที่มีปัญญา วิเคราะห์ผ่านการศึกษาและธรรมะ เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นอำมาตย์และช่วยพระราชาสั่งสอนมหาชน แต่การใช้ทรัพย์ที่ไม่ระวังนำไปสู่เหตุการณ์ที่พาหมาย

ธรรมะเพื่อประช รอดชีวิตเพราะ พหูสูต ๒๗๘ พราหมณ์เห็นดังนั้น ก็เดินไปกับคนเหล่านั้น เพราะหวังจะ ฟังธรรมเพื่อจะได้ดับความทุกข์ ครั้นไปถึง พราหมณ์ก็ยืนแบก ไถ้ร้องไห้อยู่ท้ายสุดของมหาชน เสนกบัณฑิตเห็นพราหม

ในเรื่องนี้พราหมณ์ต้องเผชิญกับอันตรายจากงูขณะเดินทาง แต่ได้รับคำเตือนจากเสนกบัณฑิตในการรักษาชีวิตโดยการใช้ปัญญาและการทำตามคำแนะนำ เมื่อพราหมณ์ปฏิบัติตามได้สำเร็จ งูก็เลื้อยออกมาให้คนในกลุ่มช่วยกันจัดก

บูชาแก่พระโพธิสัตว์ ธรรมะเพื่อประช รอดชีวิตเพราะ พหูสูต ๒๗๕ ฝ่ายพราหมณ์ชราได้ยกทรัพย์ทั้งหมดที่ตน ได้มา น้อมเข้าไปบูชาแก่เสนกบัณฑิตทั้ง ๗๐๐ กหาปณะ แต่ เสนกบัณฑิตไม่ได้รับทรัพย์นั้นไว้ กลับมอบทรัพย์เพิ

ฝ่ายพราหมณ์ชราได้น้อมทรัพย์ทั้งหมดเข้าไปบูชาแก่เสนกบัณฑิตทั้ง 700 คน แต่ได้รับทรัพย์เพิ่มเติมเป็น 9,000 กหาปณะ เสนกบัณฑิตด้วยการเป็นพหูสูตได้ช่วยพราหมณ์พ้นจากความตาย และบำเพ็ญปัญญาเพื่อสร้างบารมีให้สม

ธรรมะเพื่อประช ปัญญาพาพ้นภัย (๒) ကောဇ พระมารดา ผู้ประพฤตินอกใจพระบิดา แต่ด้วยความรักในฐานะ เป็นพระชนนีจึงยกโทษให้ จากนั้นก็ชวนกันกลับไปกรุงพาราณสี พระโพธิสัตว์ทรงประทานตำแหน่งอุปราชให้พระอนุชา ทรง ช่ว

พระมารดาได้รับการอภัยจากพระบิดา จึงร่วมกันนำบ้านเมืองสู่ความเจริญ โดยพระโพธิสัตว์ช่วยบริหาร นอกจากนี้ยังมีการสร้างบุญกุศลเพื่อไปเกิดในสวรรค์ เรื่องราวอดีตชาติของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าชี้ให้เห็นถึงการทำคว

ธรรมะเพื่อประช แก้ปัญหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๒) ៣៦៩ ตนจนแท้งลูก และกล่าวคำว่า “ขอราชทูตจงมีแก่ท่าน” นาย คามณิจันท์จึงต้องตกเป็นจำเลยของโจทก์รายที่สองทันที จาก นั้นทั้งสามคน คือ พราหมณ์ สหายและเจ้าของโค

ในเรื่องราวนี้ นายคามณีจันท์ตกเป็นจำเลยจากเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ต้องเผชิญกับอุปสรรคหลายประการ โดยเริ่มจากการถูกม้ามาเข้าตัว ต่อด้วยความคิดที่อยากฆ่าตัวตาย แต่สุดท้ายเขากลับพบว่าหมายปองมหันต์ของเขาไม่ไ

ธรรมะเพื่อประช แก้ปัญหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๒) ๓๗๐ นายคามณีจันท์ กล่าวหาว่า นายคามณีจันท์มีเจตนาฆ่าบิดา ของตน อีกทั้งกล่าวว่า “ขอราชทูตจงมีแก่ท่าน” พราหมณ์จึง ต้องตกเป็นจําเลยอีก รวมแล้วตอนนี้มีโจทก์ท

ในเนื้อหานี้เสนอถึงเหตุการณ์ที่นายคามณีจันท์ถูกกล่าวหาว่ามีเจตนาฆ่าบิดาตน และการเดินทางไปยังเมืองพาราณสีร่วมกับโจทก์เพื่อหาคำตอบจากพระราชาโพธิสัตว์ ผู้ใหญ่บ้านและหญิงงามต่างฝากคำถามเกี่ยวกับความเปลี่ย

ธรรมะเพื่อประช โคนันทิวิสาล ๔๗๕ สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนมีพื้นฐานของชีวิตเหมือนกัน เพราะต่างเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกันทั้งสิ้น ตั้งแต่วันแรกเกิดจนกระทั่งถึงวันที่หลับตาลาโลก ทุกชีวิตล้ว

สรรพสัตว์ทุกชีวิตมีพื้นฐานของความทุกข์ตั้งแต่เกิดจนตาย การเข้าใจในความจริงของชีวิตนี้จะช่วยให้เรามองเห็นความทุกข์และเกิดความเบื่อหน่ายในชีวิต ได้มีการแสวงหาวิธีการหลุดพ้นจากทุกข์ โดยการปฏิบัติธรรมเป็น

ธรรมะเพื่อประช พระในบ้าน ๕๑๓ ให้ลูกคนอื่นหรืออย่างไร แต่ฉันเห็นว่า คุณพ่อแบ่งสมบัติให้ พวกเราทุกคนเท่ากันมิใช่หรือ แล้วทำไมคุณพ่อถึงไม่ไปอาศัย อยู่บ้านของลูกชายคนอื่นบ้างเล่า” พราหมณ์ได้ฟังดังนั้น ก็โ

เนื้อหาเล่าถึงชีวิตของพราหมณ์ที่ถูกลูกสะใภ่ขับไล่และทำให้เขาตัดสินใจย้ายบ้านไปหาลูกคนอื่น แต่ก็ประสบกับปัญหาคล้ายกัน เขาจึงเลือกบวชเป็นชีปะขาวเพื่อหนีจากความทุกข์และคนที่ทำให้เขาลำบาก พราหมณ์มีร่างกาย

ธระพี ประชา พระในบ้าน ๕๑๔ เคยร่ำรวย แม้จะมีลูกก็ไม่ได้ฟัง จึงคิดว่า ได้ยินว่า พระสมณ โคดมทรงฉลาดในการต้อนรับ ถ้าเราเข้าไปหาพระสมณโคดมแล้ว จะต้องได้รับการต้อนรับเป็นแน่แท้ พราหมณ์คิดดังนั้นแล้ว ตัดสินใ

เรื่องราวเกี่ยวกับพราหมณ์ที่ไม่สามารถทำให้บุตรของตนเชื่อฟังและทางออกที่พระพุทธเจ้าได้แนะนำให้พราหมณ์นำไปใช้ โดยการกล่าวคาถาในสภากลางเมือง เพื่อแสดงถึงความเจริญและความสัมพันธ์ในครอบครัว บทสนทนานี้ชี้ให

ธรรมะเพื่อประช พระในบ้าน ๕๑๕ พราหมณ์แล้ว ก็เดินถือไม้เท้าเข้าไปท่ามกลางสภา พร้อมกับ ชูมือขึ้น ขอโอกาสมหาชนกล่าวคาถาที่ตนเรียนมา พราหมณ์ ตั้งใจกล่าวด้วยสําเนียงที่บ่งบอกถึงความปวดร้าวในดวงใจ ที่ไม่มีใค

ในสมัยโบราณมีธรรมเนียมที่เข้มงวดเกี่ยวกับการดูแลบุพการี โดยพราหมณ์ได้สื่อสารกับสาธารณชนเพื่อที่จะรักษาชีวิตของเขาและลูกชายทั้งสี่ เมื่อได้ยินเสียงพ่อ ลูกชายทั้งสี่จึงรู้สึกผิดและกลับใจ บทเรียนนี้สอนให

ธระพี ประชา พระในบ้าน ๕๑๖ พราหมณ์ได้รับการดูแล หลับนอนอย่างสุขสบาย เพียง ๒-๓ วัน ก็มีผิวพรรณเปล่งปลั่งผ่องใส มองดูตนเองแล้วคิดว่า “เราได้สุขสมบัติเหล่านี้ เพราะพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เราไม่ควร ประมาทในชี

ในบทความนี้กล่าวถึงพราหมณ์ที่ได้รับการดูแลจนผิวพรรณเปล่งปลั่งและตระหนักถึงความสำคัญของการสั่งสมบุญ ด้วยการถวายทานและปฏิบัติศีล โดยลูกชายของเขาได้นิมนต์พระสงฆ์ 500 รูปมาที่บ้าน เพื่อทำบุญด้วยการบูชาพระ

ธรรมะเพื่อประช ทุ่มเทสร้างบารมี ๑๐๕ พระองค์อีก” ทรงทำสัตย์ปฏิญาณ และกราบทูลขอขมากับ พระเจ้าสีลวราช รุ่งเช้า พระเจ้าโกศลให้บรรดาเสนามาตย์ พราหมณ์ คฤหบดีทุกหมู่เหล่า มาประชุมกัน และประกาศสรรเสริญคุณ ของ

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของความบริสุทธิ์ทั้งกาย วาจา ใจ และการมีเมตตาต่อผู้อื่น ซึ่งช่วยให้สามารถเปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาสได้ ศีลบริสุทธิ์ในการดำเนินชีวิตจะช่วยป้องกันการประทุษร้าย และนำไปสู่ความสงบ